Położone na północ od Poznania niewielkie miasto z 19,7 tys. mieszkańców posiada w swoim obrębie aż trzy jeziora: Chodzieskie (inaczej Miejskie), Karczewnik i Strzeleckie.
Historia miejscowości swymi korzeniami sięga średiowiecza - pierwsza wzmianka o niej pojawia się w dokumentach z 1404 roku. Już trzydzieści lat później, w roku 1434, Chodzież uzyskuje prawa miejskie.
Miasto bardzo ucierpiało podczas "potopu szwedzkiego" - zostało niemal doszczętnie spalone. Niewiele ponad 100 lat później, w efekcie I rozbioru Polski, Chodzież włączono w granice ziem pruskich, do tzw. okręgu noteckiego (niemiecka nazwa miasta brzmiała Kolmar). Ostatecznie na mocy traktatu wersalskiego z 1920 roku wróciła do Polski.
W utworzonej w XVII wieku części Chodzieży zwanej Nowym Miastem, powstałej dla nowych osadników przybyłych z Zachodu (głównie Niemcy i Holendrzy), znajdują sie domki tkaczy z przełomu XVIII i XIX w.
Przy rynku stoi kościół św. Floriana, ze względu na hipotetyczny czas wybudowania - późnogotycki (z końca XV wieku). Jednak po pożarze w 1754 r. konieczna była jego całkowita odbudowa, posiada on więc cechy architektury późnobarokowej z elementami ocalałych murów gotyckich.
Chodzież jest znanym ośrodkiem produkcyjnym porcelany. W połowie XIX wieku w murach średniowiecznego zamku (zamek Potulickich z XV/XVI w.) otwarto fabrykę porcelitu. Dziś już nie funkcjonuje, istnieją natomiast jeszcze dwa inne zakłady, powstałe mniej więcej w odstępach półwiecznych.
Miasto posiada stok narciarski z wyciągiem orczykowym przy górze Talerz (132 m.n.p.m.). Mimo, że Chodzież nie obfituje w obiekty historyczne, jej niewątpliwym atutem jest lokalizacja w pięknej okolicy - wśród licznych jezior, rozległych połaci leśnych, z pradoliną Noteci pomiędzy morenowymi wzgórzami. W latach międzywojennych obszar ten określany był mianem Szwajcarii Chodzieskiej.
Od roku 1970 miasto organizuje Międzynarodowe Chodzieskie Warsztaty Jazzowe, a od 1992 r. odbywa się tu Ogólnopolski Festiwal Piosenki Dziecięcej i Młodzieżowej.
